Aşk Hikayem Yok Benim

Olmuyor, olmuyor...

Bir ileri iki geri işte...

Bazen düşünüyorum ne yapabilirim diye ama aklıma gelen her çözüm bir daha bulaşmamak üzere...

Hani diyoruz ya hep kalbinizden sevgiyi hiç eksik etmeyin diye,

Anlıyorum ki sevgiyi değil ama bazen sevgiliyi eksik etmek gerekiyor.

Aklım karışıyor,

Karanlık olsa da kapkara geceye sığınsam...

Samimiyetiyle sarar ya beni o,

biliyorum evveliyatından...

Yazın sıcağında keşke bir de gökler ağlasa ya benim için,

Boşlukları doldursa bedenimde,

düşen her damla...

Aşkı sonsuzluğa uğurlamak,

Denesem becerebilir miyim?

Hep bir şeyler eksik olur mu?

İçimde bir şey acıyor,

"Biraz ümitlere" yer vermek istemiyorum oysa ki hayatımda...

İnanmak istiyorum,

Ama işte her seferinde biraz da törpüleniyorum....

Boşluk doldurmacayı oyun olarak bile sevemedim,

Başkalarının sahibi olduğu hayatların boşluklarını nasıl doldurayım...

Kendi içimde yaşamalıyım belki de hep o kara sevdaları,

Hiç niyetlenmemeliyim başka hayatlarda yer edinmeye,

hayatlarını paylaşmaya...

Belki de en güzeli Teoman'a kulak vermek olsa gerek;