Sessizlik hakkımı ihlal ediyorum:
Hayatımın tuzu biberi oldu artık içine hayat kaçmış hayatlar...
Defalarca yapılır da aynı hatalar,
yine de vazgeçilmez tekrarlamaktan.
Kızmıyorum aslında bu kusurlu hayatlara.
Tercih yapıyorlar;
adına heyecan, değişiklik diyerek...
Bile bile lades derler ama yine de vazgeçemezler...
Hep karşılarındakini suçlamak da vak'a alameti oluyor.
Artık sandığımdan da aptal olduklarını düşünüyorum onların...
Ve artık sınırlı aptallıklarıyla karşılaştığımı düşünüyorum.
Çünkü düşündüğümün fazlası var aptallık adına.
Ama şunu da bilsinler bence;
sizi dinleyenler de bu konuda çokça idmanlılar
ve üzgün size baksalar ya da klavye aracılığıyla üzgün smileyler gönderseler de
bilin ki bayılmıyorlar sizi dinlemeye.
Yaşadığınız o saçma ilişkilerinizi anlattığınız insanların hayat buzluklarında yer kalmadı...
Sizin o erkeklerin gülüşünde eriyen içi cinsellik dolu ilişkilerinizi saklamak istemiyor artık rahat hayatlar.
Bunun da farkına varın yani!
Pelerinsiz kahramanınızı başka hayatları doldurarak bulamazsınız!
Kendiniz için yaşamayı öğrenen bir an önce.
İçinize kaçanı çıkartmak başkalarının işi değil...
O kadar da beceriksiz olmadığınızı siz de iyi biliyorsunuz değil mi canlarım?
31 Ağustos 2009 Pazartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

0 yorum:
Yorum Gönder